บันทึกวันที่ 16.2.62

ชาวแก๊งค์บัวลอยคอยรัก ณ ชุมชนร่ำเปิง

ตื่นเช้ามาแบบอ่อนเพลียขั้นสุด หลายวันมานี้ทำงานหนักมากตื่นเช้ากลับดึกทุกวัน
ร่างกายมันเลยเอาคืน ขับรถไปส่งลูกแต่เช้ากลับมากินข้าวแล้วนอนตื่นบ่าย
อากาศเชียงใหม่ไม่ดีมากๆ ทุกทีเราไม่เป็นอะไร หนนี้เหมือนเป็นภูมิแพ้ น้ำมูกไหลตลอด
นี่แหละผลของการทำงานหนัก นอนน้อย แถมยังกินเหล้าเยอะ ก็ต้องชดใช้กันไป

งานทุกอย่างเร่งไปหมด
เรารีบจนติดเป็นนิสัยไปแล้ว
รีบมันซะทุกเรื่อง
ต้องหยุด ต้องไปเที่ยว ต้องช้าลงบ้าง

อยากให้อะไรๆมันได้ดั่งใจ
รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก
แต่ก็อยากทำให้มันได้ 100%
เอาให้สุดเหยียดเอื้อมมือเรา

คิดเล่นๆว่าถ้าไม่ต้องทำงาน
คงจะเงียบเหงาว่างเปล่า
การไม่มีอะไรให้ทำ
คงจะแย่ที่สุดสำหรับเรา

ต้องเขียนแผนสำหรับปี 53-55
คงต้องทบทวนเป้าหมาย
กำหนด vision, mission กันอย่างจริงจัง
ให้จับต้องได้ไม่ล่องลอยมากไป

คิดออกละว่าทำไมเรารีบ
เพราะใจมันย้ำอยู่ตลอด
ว่าไม่รู้จะตายวันไหน
เลยต้องทำวันนี้ให้มันดีที่สุด

ระหว่างทางก็ต้องดูแลร่างกายให้ดี
balance ความสุขในชีวิต
ชีวิตไม่ได้มีแค่เรื่องงานอย่างเดียว
ความสุขระหว่างทางก็สำคัญไม่แพ้กัน
5 itong2go: บันทึกวันที่ 16.2.62 ชาวแก๊งค์บัวลอยคอยรัก ณ ชุมชนร่ำเปิง ตื่นเช้ามาแบบอ่อนเพลียขั้นสุด หลายวันมานี้ทำงานหนักมากตื่นเช้ากลับดึกทุกวัน ร่างกายมันเลยเอาคืน ข...

Facebook Comments

Recommended Post

5 เหตุผลที่นักท่องเที่ยวควรจอง Trip ออนไลน์ล่วงหน้าก่อนวันเดินทาง

การเดินทางท่องเที่ยวเป็นสิ่งที่หลายคนไฝ่ฝัน 1. จะได้มีเวลาค้นหาทริปที่เหมาะกับเราที่สุด เคยทำอะไรตอนรีบๆเร่งๆมั้ยครับ มันลนลานมันร...